Kiedy naszą pociechę zostawimy bez nadzoru przed telewizorem, świat ten się o niego upomni i zatroszczy... zmieniając jego mózg w szarą, chropowatą gąbkę, chłonącą wszystko - każdy komercyjny produkt, sugestię czy reklamę... Nadal śmieszy nas to, że nawet malutkie dzieci potrafią "odśpiewać czy wyrecytować" jakąś reklamę, zapowiadany produkt czy program... Popisujemy się tym jak nową i bezcenną umiejętnością.
W tym czasie wrażliwość i osobowość naszego dziecka kurczy się, zanika... Pozostaje ono poza więzią i poza relacją z drugim człowiekiem. Jego mały, młody mózg jest niemiłosiernie prany i bity...
Bez refleksji, wątpliwości...
Reszty zniszczenia dokonają gry, filmy i gadżety, jakie zalegają na półkach w dziecięcych pokojach. Zaprzestajemy czytania i opowiadania bajek przed snem naszemu dziecku, zamiast tulenia do snu i pozostawienia z pluszakiem do snu tuli go pozytywka lub kaseta/płyta z muzyką... Przestajemy razem śpiewać i śmiać się podczas wspólnie oglądanych filmów, oglądać zdjęcia wspominając "stare, dobre czasy", na urodziny rodzice z dziećmi spotykają się w wynajętej "sztucznej przestrzeni" w anikino lub innej bawialni - potem może w parku linowym czy podczas painballa...
Uspokajamy siebie i nasze sumienie że "ogarnęliśmy to i owo" i poukładaliśmy milusińskiemu dzień...
A tak naprawdę oddalamy się i to w tempie komety Halleya, od naszych marzeń, snów i wyobrażeń o byciu mamą i tatą, o byciu rodziną. A media zyskują nowy obiekt dla konsumpcjonizmu, będą kusić kolorowym światem atrap i obietnicami szczęścia, zadowolenia i spełnienia, kreować pragnienia "to, czego chcę, co sobie życzę"...
Taki scenariusz może się nie spełnić o ile urwiemy sporo czasu wolnego jego "zjadaczom", pochłaniaczom - komputerowi i odbiornikom telewizyjnym - jeśli spędzimy ze sobą i z bliskimi czas na podróżach, spacerach, rozmowach ale i milcząc - będziemy oglądać świat, słuchać go i podziwiać w jego prostocie i codziennych barwach... W słońcu i w deszczu....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz