Szukać porozumienia za wszelką cenę???

Czasem przychodzi przemilczeć wiele...

#Szukanie rozwiązań... 

Współpraca, a nie kompromis czy inny rodzaj współzależności i pozornej straty, zamiast zysku! Przystanąć i nie dać się sprowokować. Komunikacja, sprawna i dobra - to nie wszystko. Zwłaszcza, że czasem towarzyszy nam tylko przekonanie o posiadaniu takich umiejętności.

I choć ja, uczę się tego - krok po kroku - od parunastu już lat czy miesięcy, to  w niektórych sprawach wiem 

a może z czasem odkryłam i zrozumiałam, że "mniej, znaczy więcej".

Zawsze jednak podkreślam, że w każdej trudności, w konfliktach czy też "trudnych sprawach" warto jest osobiście spotkać się - rozmawiać, kontaktować się. Wyjaśnianie na piśmie, gmatwa... lub - źle nastawia. Nie każdy z nas dobrze reaguje na słowo pisane. Czasem wydruk tekstu staje się bronią (też tak w życiu miałam, byłam zaatakowana i podsumowana za to, co napisałam mało świadomie - i wysłałam pocztą.... mailem ).

Niestety, czasem to wyrok albo samobójstwo - wtedy już - zwaśnione strony mogą nie szukać porozumienia... Zniszczyć wroga a nie oportunistę czy adwersarza. Dobrze, gdy drugą stronę - rozmówcę - zna się 

wcześniej, dobrze się "ją czyta" z zachowań, przyzwyczajeń, z jego zwyczajów i pasji.... 

Dobrze "znać się" po prostu już całe lata, lata znajomości.

I jeszcze ja, to - co po mojej stronie...

Dobrze jest odnosić treści i przemyślenia do twojego charakteru ale i ... nastroju chwili... Ważne by pamiętać o niezwykłej prawdzie, naprawdę starej, stara prawda psychologów -to ta, że  zawsze w swoich aktywnościach "istniejemy i mówimy, zachowujemy się w kontekście"!!!

Do tego zadam pytanie:   Czy omawianie swoich trudności z innymi matkami, mężami, pracownikami, zawodnikami czy też rodziną - po szybkich zmianach - pomaga ??? 

Wydaje mi się że niekoniecznie" ...

Z autopsji powiem,  że w ostatni czwartek  (ubiegły tydzień 20.11.2014 r. wypłaciłam taką ustną wątpliwość, i zareagowałam burzliwie na zarzuty "tzw. do wszystkich dzieci, a w tej sytuacji do rodziców naszych "studniówkowiczów"... Ja - nie wytrzymałam... Dla mnie zachowanie faceta, który za wszelką cenę starał się upokorzyć nas - naszą szóstkę - czy też, wywołać skruchę??? i poczucie winy???...Strasznie poczułam się!!! Jak wyrwany do tablicy szczeniak czy też chłopiec do bicia

Wiesz, czasem tak bywa...

i uczymy się milczeć ale wnikliwie obserwować i analizować...

i trzeba się odezwać, ale w ustanej rozmowie wyjaśniamy "na gorąco"różne wątpliwości, 
mówimy też tak, aby miały okazję zniknąć  sarkazmy, 
w relacji z człowiekiem - szanujemy każdego człowieka, nie dlatego comówi i jak - ale za to, że jest człowiekiem..., cel też rozmowy jest inny - nie "załatwia się"  kogoś ani też   "nie idzie na wojnę" za to mamy - coś na kształt "współdziałania" czyli  "ty coś dla mnie, i ja coś w twoim kierunku"...
Warto tak spojrzeć  i na problem, i na siebie (na obie strony sporu). Zawsze powiem, że warto...

"Szczęśliwa mama" część druga, ironiczna

Myślisz, że chodzenie na zakupy nie męczy??
A co powiesz na siatkę jabłek, ziemniaki, dwa mleka i kalafior, pół kilograma cebuli i mięso na obiad - pod pachą zaś, wetknięty papier toaletowy - "dziesięciopak  wód oczywiście... No i zapomniałaś o chlebie, wracaj...
W domu czekają nieumyte okna, choć mówisz: już i zaraz...
Boli, to boli...
A dzieci myślą chyba tylko o tym "co by tu jeszcze" i czego zażyczyć sobie, prócz
gwiazdki z nieba... I witają w progu zmęczoną matkę hasłem: "A dyni nie dawali,
nie było w sklepie???" czy możesz nam tę pyszną zupę - krem zrobić, mamo (chyba padło to zmiękczające serce matki słowo, i zmięte w ustach "mamo" czy "mamusiu".

Ja na to: "Ależ była" - .. i wyciągam lekko już siwiejącą, małą dynię spod pachy..." w sam raz na dwa obiady, a o sobie to już nic nie myślę, już nie dam rady i nie mam siły, tej pierwotnej."na ty"...
"Dałam radę, naprawdę, ale kiedyś przyjdzie takich dzień... padnę, a upadek mój będzie wielki".
Jestem przecież z niewielkiego miasta, ale mam serducho wielkie jak Księżyce Dwa... Wszystko... miłość zaśpi, wyjedzie na urlop czy za inną granicę.
Jak nikt, ty sama (kobieto-matko i Polko) wiesz jak to jest....

Skóra mi sztywnieje, grubnie czasem. Staję się prawie "rasowym krokodylem".
Czasem - ja pozwalam innym na chodzenie w szpilkach po mojej głowie, no i wtedy, w takiej sytuacji już chyba wiem, ja - daję się uwieźć. Oszukać innym, tym dalszym - "innym"...